Maki

Maki web

Zwiedzanie Pragi i inne sprawy

Zwiedzanie Pragi z przewodnikiem

Witaj na mojej stronie drogi podróżniku!
Jeżeli intrygują Cię czeska kultura, historia i obyczaje to trafiłeś we właściwe miejsce. Z przyjemnością przedstawię Ci ten piękny kraj, pomogę zgłębić niektóre z jego tajemnic i zapoznam Cię z ważnymi wydarzeniami w kontekście międzynarodowym i czasowym. Od roku 2004 jestem przewodnikiem i pilotem wycieczek co uważam za dobry wybór życiowy wbrew temu, że studia prawnicze sugerowały mi inną ścieżkę kariery. Pracowałem w różnych krajach, zanim ostatecznie osiadłem w Pradze i skupiłem się na obsłudze przyjezdnych grup i turystów indiwidualnych. Nadal pracuję też jako pilot wycieczek zagranicznych, jako że zmiana i nowe wyzwania potrzebne mi są, żeby utrzymać motywację, entuzjazm i cieszyć sie z każdego powrotu do kraju. Posiadam licencję przewodnika miejskiego w Pradze, licencję przewodnika po muzeum żydowskim w Pradze oraz czeskie i polskie uprawniena pilota wycieczek. Obsługuję turystów w językach Czeskim, Polskim, Angielskim, Chorwackim i Serbskim.


Maki COVID-19: Jak radzą sobie Czesi w czasach zarazy?

W związku ze wzrostem zachorowań wprowadzane są kolejne ograniczenia, choć zdążyliśmy się już do wirusa przyzwyczaić, wietrzymy i po kryjomu go ignorujemy. Działają sklepy, instytucje kultury i grastronomia, jak również szkoły podstawowe i średnie. Uczelnie wyższe prawdopodobnie rozpoczną jednak zimowy semestr w trybie dystansowym.

Natomiast osoby przyjeżdżające do Czech powinny liczyć się z pewnymi ograniczeniami. Od 18. września obowiązują następujące zasady bezpieczeństwa:

  • obowiązek noszenia maseczki we wszystkich obiektach i przestrzeniach zamkniętych poza miejscem zamieszkania
  • obowiązek noszenia maseczki we wszystkich środkach transportu publicznego
  • obowiązek noszenia maseczkina wszystkich imprezach zbiorowych bez względu na ilość uczestniów (dotyczy kin, koncertów jak również mszy św.)
  • wszystkie imprezy w obiektach muszą ograniczyć liczbę uczestników do limitu miejsc siedzących
  • puby i restauracje mogą być czynne w godzinach 6:00-24:00

Nie obowiązują żadne nazdzwyczajne ograniczenia w przekraczaniu na granicy Polsko-Czeskiej


Za obsługę przewodnicką liczę sobie następujące orientacyjne stawki (grupy do 10 osób; cena nie obejmuje ewentualnych biletów wstępu oraz kosztów transportu):


Program Ilość godzin Cena w CZK
Praga do woli za 1 godzinę 600 CZK
Wieczór w Pradze ok 3 godz. 1500 CZK
Praga na całego ok 8 godz. 3000 CZK
Program Ilość godzin Cena w CZK
Praga do woli za 1 godzinę 600 CZK
Wieczór w Pradze ok 3 godz. 1500 CZK
Praga na całego ok 8 godz. 3000 CZK

Praha: Malá Strana

Praga do woli

Wybór tej opcji daje Ci pełną kontrolę nad czasem zwiedzania. Program i trasę ustalimy z wyprzedzeniem i potwierdzimy nad mapą przed samym wyruszeniem uzgadniając ostatecznie wszystkie szczegóły. W miarę potrzeby można i w trakcie spaceru program zmodyfikować tak, by spełnił Twoje oczekiwania.


Praha: Jan Nepomucký

Praga o zmierzchu

Podczas wieczornego spaceru (o 17tej lub później), gdy miasto powoli pogrąża się w mroku, ukazuje ono nieco inne, urokliwe oblicze. Możesz dowiedzieć się coś niecoś o mrocznych postaciach, które kształtowały dzieje miasta i o strachach, które podobno snują się w bocznych uliczkach. Jeżeli dobrze wytężysz rozum i zmysły, to może zdołasz rozwikłać którąś z miejskich zagadek. Wieczorny spacer zawiera elementy zabawy, którą możesz kontynuować po swojemu w jednej z dobrych restauracji lub w którymś z klubów, w którym rozkręca się akcja!


Praha: Nový Svět

Praga na całość

Zapomnij o czasie i daj się ponieśc jego nurtem dryfując pomiędzy pomnikami czeskich dziejów. W ramach tej opcji zapoznasz się z barwną historią narodu czeskiego i jego stolicy i zwiedzisz najciekawsze miejsca, w których kształtowały się ich losy. Po drodze będzie czas, żeby zaczerpnąć tchu, usiąść w ukrytej kafejce czy podładować baterie przy czeskim obiedzie. Licz się z dużą ilością chodzenia oraz koniecznością zakupu biletów wstępu do wybranych obiektów.


Praha: Stará auta

XX. wiek w Pradze

Podróż od powstania republiki przez okres jej gospodarczego i kulturalnego rozkwitu aż w mroczny okres wojny. Dowiesz się wiele o miejscu małego narodu w wielkiej polityce, o rozwoju sztuk i ciekawych, czesto tragicznych postaciach. Zapoznasz się z okolicznościami przejęcia władzy przez komunistów, z procesem jej rozkładu i następstwami jej upadku. Dla zgłębienia tematu polecam zwiedzenie Galerii Narodowej - oddział sztuki nowoczesnej, Więzienia Praskiej Gestapo, Pomnika bohaterów ruchu oporu, Muzeum Komunizmu lub Narodowego Muzeum Techniki. W zależności od zwiedzanych obiektów spacer potrwa 3 od 6 godzin. Możliwe, że skorzystamy z transportu publicznego.


Praha: Karlův most

Wszystkie wymiary Mostu Karola

Ten symbol miasta i jeden z najpiękniejszych mostów w Europie nie wymaga przedstawienia. Wielowiekowy obiekt związał się z losami licznych barwnych osobistości a z innymi można stanąć podczas spareru twarzą w twarz. Jak go budowano? Ile zachowało się z oryginalnego mostu? Jak symbolika i magia liczb współistnieją z zastępem świętych? Most nigdy nie wyda wszystkich swoich tajemnic, ale na niektóre z nich można przynajmniej rzucić światło. W ramach programu polecam zwiedzenie jednej z mostowych wież, Muzeum Mostu Karola czy przepłynięcie łódką pod jego przęsłami. W zależnośći od wybranych opcji zwiedzanie zajmie 2 do 3 godzin.


Praha: jídlo

Za specjałami czeskiej kuchni

Każdy turysta, który przyjeżdża do Czech, wkrótce się dowie, że Czesi jedzą gulasz, pieczoną kaczkę i podlewają to obficie piwem. Jednak lista czeskich tradycyjnych potraw jest znacznie dłuższa, a niejednokrotnie ciekawa jest też historia ich powstania. Podczas 3 do 4 godzinnego spaceru zatrzymamy się w kilku sympatycznych lokalach i przy jedzeniu porozmiawiamy o losach miasta i jego mieszkańcow. Licz się z dodatkowym wydatkiem ok 500 Kč/os na czeskie przysmaki.


Český Krumlov: Zámek

Poza Pragę samochodem

Jeżeli chcesz lepiej poznać kraj, dobrze jest wyjechać na dzień z miasta. Do wyboru jest szeroka oferta miejsc znanych daleko i szeroko jak Kutna Hora, Czeski Krumlov czy Karlove Vary lub celów mniej znanych ale tym bardziej autentycznych jak na przykład zabytkowe Pardubice z torem wyścigowym i zamkiem Kuněticka hora, przemysłowa Mlada Boleslav z fabryką Skody i starym cmentarzem żydowskim, zabytkowy Jičin i skalne miasta Czeskiego Raju, husycki Tábor a bajkowy zamek Červená lhota. Do wyboru zapewnię transport samochodem z kierowcą lub też osobiście zajmę się prowadzeniem pojazdu.


Kutná Hora: Chrám sv. Barbory

Poza Pragę transportem publicznym

Miejscowi chętnie korzystają z dobrej sieci połączeń kolejowych i autobusowych. W komfortowym pociągu poczujesz się jak jeden z nas i docenisz korzysći jakie dają częste i niedrogie połączenia. Według wybranego stopnia trudności zaplanuję trasę, która zaprowadzi nas w miejsca znane z piękna natury czy też ze zabytków kultury. Mnie inspirują na przykład kierunki na legendarną górę Říp i do Roudnicy nad Labem zaskakująco bogatej w obiekty historyczne, śladami świętego Wacława do Starej Boleslavi i Brandysa, do barokovwego sanktuarium na Świętej Górze w Příbrami i niedalekiego muzeum górnictwa, od źródełka w Świętym Janie pod Skałą pieszo na najpopularniejszy zamek Karlštejn, szlkaiem wina do Mělníka lub za odrobiną postprzemysłowej dekadencji do Kladna.Właśnie tak robią to Czesi.


Praha: Letná

Wycieczki objazdowe

Obsługuję też wielodniowe wycieczki autokarowe w charakterze przewodnika/pilota po Czechach i sąsiednich krajach (Polska, Słowacja, Austria, Niemcy). Mogę opracować szczegółowy program i załatwić przewoźnika i zakwaterowanie oraz potrzebne rezerwacje na wstępy i restauracje.


Wycieczki wyjazdowe z Maki

W branży turystycznej poruszam się od roku 2004, gdy podjąłem pracę jako rezydent, od roku 2010 jestem przewodnikiem miejskim po Pradze a od roku 2012 pracuję też jako pilot wycieczek objazdowych dla czeskich, słowackich oraz polskich biur podróży i turoperatorów.
Na mapie zaznaczyłem miejsca, które dobrze znam (żółte), miejsca które zwiedzałem podczas wyjazdów z grupami (czerwone i pomarańczowe) lub prywatnie (niebieskie), trasy obsługiwanych wycieczek oraz najbliższe plany wyjazdowe (zielone).

    Oferuję swoje usługi jako:
  • Przewodnik i pilot w róznych krajach
  • Przewodnik miejski w Pradze
  • Przewodnik muzem żydowskiego w Pradze
  • Pilot wycieczek autokarowych w Czechach i innych krajach
  • Organizator transportu, kwaterunku i zdobywanie informacji w Czechach i w innych krajach

Podczas lat studiów oraz licznych wyjazdów zagranicznych nauczyłem się posługiwać kilkoma językami i nadal się w tym kierunku kształcę. Zazwyczaj pracuję w języku Angielskim, Polskim, Czeskim, Chorwackim i Serbskim.
Porozumiewam się również po Rosyjsku, Niemiecku, Turecku, Grecku, Bułgarsku i Włosku, co przydaje się często przy pracy i w podróżach.

Wybrane zrealizowane imprezy

2016 ▼



2017 ▼



2018 ▼



2019 ▼



Media

PRZEWODNICY BEZ GRANIC

Rok 2020 na zawsze zapisze się w historii turystyki. Epidemia COVID-19 i wprowadzone obostrzenia pozbawiły ludzi możliwości i woli do podróżowania a przewodników pozostawiła bez źródeł utrzymania. Jednak nawet w tej trudnej sytuacji nie wszyscy się poddali a wielu z nas znalazło czas i energię, żeby podjąć nowe wyzwania czy też zawalczyć o lepszą przyszłość. Z tego zrodziła się wspaniała inicjatywa Przewodnicy bez granic, w którą włączyłem się w przekonaniu, że wspólne działanie pozwoli zachować wiarę w przyszłość i obudzi twórczą energię.

Przewodnicy bez granic

Wywiad w radiu RAM

Moim wkładem we wspólny projekt Przewodnicy bez granic był również wywiad we wrocławskim radiu RAM, w którym mogłem podzielić się swoją pasją i wiedzą o Czechach. Zapraszam do jego wysłuchania jak również posłuchania w radiu RAM przeciekawych opowieści moich kolegów z innych stron świata.


Radio RAM

Coś dla żądnych wiedzy

Kraj winem płynący

Piątek, 21. lipca, 2020


skleničky vína

Dane z czeskiego urzędu statystycznego podają, że przeciętny mieszkaniec i mieszkanka Czech wypijają rocznie około 10 litrów czystego spirytusu i według niektórych statystyk plasują się na 4. miejscu w światowym rankingu spożycia alkoholu. Nikogo chyba nie zdziwi, że gros alkoholu (prawie 5l) przeciętny Czech spożywa w rozcieńczonej postaci 300 kufli piwa, natomiast mniej znanym może być fakt, że ponad 2 litry konsumowanego w Czechach etanolu rozpuszczona jest w winie, którego Czech (a nawet częściej Czeszka) w ciągu roku średnio wypija 30 butelek (0,7l, tj. ok 20 litrów).
Tak więc mały ludek piwoszy konsumuje rocznie w sumie 2 100 000 hektolitrów wina i choć plasuje go to grubo poniżej europejskiej średniej 36 litrów, to w niektórych regionach kraju wino jest równie obowiązkowym elementem gastronomii i kultury co w słonecznych krajach basenu Morza Śródziemnego.
Warto wspomnieć tu o długiej tradycji uprawy winorośli, którą zapoczątkował podobno sam narodowy patron, święty Wacław, zakładając na zboczach praskiego zamku pionierską winnicę i osobiście tłocząc jej pierwszy plon. Z legend o świętym wiemy, że choć przyświecał mu szczytny cel założenia rodzimej produkcji wina mszalnego, to nadwyżką trunku raczył się z chęcią i raczej obficie, nigdy nie opuszczając jednak porannej mszy, jak skwapliwie przytacza anonimowy autor żywota. Ostatni wieczór życia minął przyszłemu świętemu na zakrapianej winem biesiadzie a jego skrupulatna religijność dostarczyła okazji podstępnemu bratu by wczesnym rankiem zaskoczyć księcia, pozbawionego ochrony znużonej drużyny, w drodze na mszę. Tak więc więź Wacława z winem przypieczętowana została krwią, przez co uplasował się w panteonie świętych jako patron winiarzy a jego święto 28. września obchodzone jest szumnie jako święto winobrania. Pieczę na produkcją piwa dorzucono Wacławowi później, gdy ochłodzenie klimatu i spustoszenia wojny trzydziestoletniej zredukowały dramatycznie (choć przejściowo) areał winnic.
Zanim jednak do tej katastrofy doszło, ważną rolę odegrał inny władca Czech, nie kto inny niż Karol Luksemburczyk, który po wieloletniej bytności we Francji i we Włoszech nie szczędził trudu, żeby przywrócić podupadającej produkcji wina jakość i należną jej rangę, sprowadzając do kraju szczepy burgundzkie i nadreńskie, zwalniając od podatków nowo założone winnice w okolicach Pragi a posuwając się nawet do zakazu importu win w okresie przypadającym pomiędzy świętym Gawłem (16.10.) a świętym Jerzym (24.4.). W wysiłkach o promocję wina wiernie wtórował mu rządzący na Morawach brat Jan Henryk. Surową kontrolę jakości trunku wprowadził w Pradze również dekret Władysława Jagiellończyka, nakazując bezlitosną publiczną likwidację rozcieńczonego bądź siarkowanego wina. W wyniku wsparcia ze strony władców, areał winnic w okolicy samej tylko Pragi wynosił na początku 16. wieku 700 hektarów, czyli praktycznie tyle samo co powierzchnia ówczesnego, otoczonego murami miasta. Dla porównania, w chwili obecnej (2020) obszar praskich winnic obejmuje niecałych 8 hektarów.
vinice Troja Kolejne wieki produkcji winorośli i wina charakteryzują się zanikiem i odradzaniem, któremu towarzyszy stopniowy upadek jakości. Ostatecznie to jednak rewolucja przemysłowa, urbanizacja i wzrost popularności piwa i gorzałki oraz zniesienie bariery celnej pomiędzy węgierską i austriacką częścią rzeszy, popchnął rolników w kierunku upraw przemysłowych, takich jak burak cukrowy. Rokiem krytycznym był 1930, gdy obszar winnic na Morawach wynosił zaledwie 3870 hektarów (w porównaniu z 15 000 hektarów sto lat wcześniej). Powolny powojenny wzrost branży nabrał dynamiki dopiero po przyjęciu ustawy o winogrodnictwie w 1995 roku. Obecnie produkcji wina służy w kraju 6 regionów winogrodniczych z 18 068 hektarami winnic (stan z roku 2018), z tego 17 421 ha na Morawach.

Dość jednak o historii, czas na lampkę wina! Zapraszam do spaceru po winnicy:

  • W warunkach czeskich najlepiej powodzi się białym szczepom, takim jak wywodzący się z Austrii Grüner Veltliner (Veltlínské zelené), lekki, orzeźwiający, o żółto-zielonkawym zabarwieniu, zwykle konsumowany jako młode wino.
  • Drugą najpopularniejszą odmianą, rosnącą na ok 10% powierzchni winnic, jest pod wieloma względami podobny, nadreński Müller Thurgau z owocową nutką.
  • Starą i tradycyjną białą odmianą wina jest Ryzlink reński (Ryzlínk rýnský) sprowadzony do Czech przez benedyktynów. Ryzlink nadaje się do produkcji najwyższej jakości win o wyraźnych cechach lokalnych a po leżakowaniu nabiera złocistego odcienia.
  • Poza nazwą nic nie łączy nadreński szczep z Ryzlinkiem włoskim (Ryzlink vlašský), który jest czwartą najpopularniejszą odmianą wina, uprawianą na południowym skrawku Moraw, na wapiennych wzgórzach Pálavy. Ostrzejszy smaczek powoduje, że wchodzi często w skład win musujących i cuvée (win produkowanych z kilku szczepów), nadaje się do leżakowania jak również do picia jako młode wino stołowe czy do szprycerka.
  • Na blisko 7% winnic rośnie niebieska odmiana Blaufränkisch (Frankovka) prawdopodobnie reńskiego pochodzenia. Ma kolor rubinowy i wyższą zawartość garbników, przez co nadaje się do leżakowania a jej łagodniejszy wariant stołowy o ostrężynowym smaczku podawany jest do pieczonego mięsa czy do serów dojrzewających.
  • Co do popularności niewiele ustępuje Frankovce łatwy w uprawie gatunek Saint Laurent (Svatovavřinecké) spokrewniony z alzackim szczepem Pinot. Jego grona uzyskują prawie czarny kolor w okolicy świętego Wawrzyńca (10.8.). Przeważnie konsumuje się je do jedzenia bez dłuższego leżakowania dla jego porzeczkowego bądź śliwkowego, lekko cierpkiego, smaczku.
  • Jako ostatnie z około 20 najpopularniejszych w Czechach odmian przedstawię mój ulubiony Pinot gris (Rulandské šedé!), sprowadzony z Burgundii już w 14. wieku. Choć jego owoce mają kolor od ciemno różowego po brązowy, uzyskiwane jest wino kolorze jasnego miodu, wpadające w róż. W smaku przebijają się nutki owoców cytrusowych, czasami posmak dymu czy chleba zbliżone do tokaju. Często miewa większą zawartość cukru, który zatrzymuje substancje aromatyczne, przez co uzyskiwane jest wino o wyraźnym miodowym zapachu. Nadaje się do produkcji najwyższej jakości win jak również do dłuższego przechowywania.
vinný sklep

Jednak sama znajomość najpopularniejszych odmian nie wystarcza, żeby nacieszyć się kieliszkiem dobrego trunku. Czescy winiarze produkują rocznie około 600 000 hektolitrów wina (mniej więcej 1/4 rodzimej konsumpcji) począwszy od najtańszego wina stołowego, które zwykle powstaje z połączenia kilku gatunków a sprzedawane jest w butelkach lub kartonach o minimalnej pojemności jednego litra, po luksusowe wino słomkowe, wytwarzane ze starannie wyselektowanych gron, podsuszanych przed tłoczeniem dla uzyskania większej koncentracji cukru. Większość Czechów na co dzień kupuje "jakostní víno" (jakościowe wino odmianowe lub markowe), wytwarzane z owoców pochodzących z jednego regionu produkcji, niekoniecznie jedynego gatunku. W związku z powyższym, uzyskane harmonijne kompozycje smakowe otrzymują nazwy spoza zwykłego repertuaru nazw szczepów winorośli. Można nabyć je w każdym supermarkecie w butelkach po 0,7l lub w rozsianych po wszystkich miastach specjalistycznych sklepach, sprzedających, prócz wina w butelkach, także wino z "beczek" (stáčené víno, sudové víno), które można zakupić do własnej bądź nabytej plastikowej butelki. Te sklepy oferują wina beczkowe w kategorii stołowego oraz jakościowego, a że zmieniają swoją ofertę sezonowo, warto poprosić sprzedawcę o radę lub o możliwość skosztowania napoju. Takie, najtańsze, w przeliczeniu na litr wino, na pewno nie przyniesie wstydu przelane do karafki na niedzielnym stole lub na imprezie. Bez wyrzutów sumienia można też przemienić je w odświeżający "vinný střik", czyli szprycer (białe wino z wodą sodową), który wspaniale gasi pragnienie.
Gdy wybieramy się z wizytą, zabieramy ze sobą butelkę z napisem "jakostní víno s přívlastkem" (jakościowe wino z wyróżnikiem), które ma cechy charakterystyczne dla określonego obszaru, niejednokrotnie tożsamego z konkretną winnicą i świadczy o dobrym guście i wspaniałomyślności darczyńcy. Ta kategoria daje gwarancję, że do wina nie dodano żadnych substancji konserwujących (za wyjątkiem gazu siarki) ani nie dodano cukru oraz że produkcja nie przekroczyła 12 t z jednego hektara. Nabyć można wina z wyróżnikiem zarówno w supermarketach jak też w sklepach specjalistycznych wyłącznie w butelkach. Kolejne, droższe kategorie są wariantami wina z wyróżnikiem różniącymi się zawartością cukru w moszczu winnym przed rozpoczęciem fermentacji. "Kabinetní víno" (wino kabinet) jest zwykle wytrawne, w hierarchii słodyczy o krok wyżej znajduje się wino z oznaczone na etykietce jako "pozdní sběr" (późny zbiór), następnie "výběr z hroznů" (wybór gron) i "výběr z bobulí" (wybór jagód). Ponieważ jednak cukier przetwarzany jest w procesie fermentacji w alkohol, miłośnik win słodkich powinien upewnić się, że butelka z napisem "výběr z bobulí" i podaną zawartością alkoholu 15% rzeczywiście zawiera jeszcze naturalną słodycz, szukając na etykietce odpowiednich teminów: "suché" (wytrawne), "polosuché" (półwytrawne), "polosladké" (półsłodkie) i "sladké" (słodkie). Enologowie, kolekcjonerzy i zamożni miłośnicy winnych ekstrawagancji mogą też się zainteresować nabyciem wina z oznakowaniem "výběr z cibéb" (wybór cybebów) którego grona naznaczone szlachetną pleśnią osiągnęły niezwykłą w czeskich warunkach zawartość cukru 32°. Podobnie rzadkie są oznaczenia "ledové víno" (wino lodowe), grona do którego zbierano i tłoczono po ich częściowym zamarznięciu oraz "sláměné víno" (wino słomkowe) które tłoczono z na słomie podsuszanych owoców. W obu przypadkach chodzi zwykle o półsłodkie lub słodkie wina deserowe. Po takie luksusowe wina należy udać się do specjalistycznego sklepu lub winoteki.
Niedawno zaczęło pojawiać się wśród czeskich producentów wina również oznakowanie VOC (wino oryginalnej certyfikacji), które, według nowej ustawy winiarskiej, nosić mogą wina z dokładnie wyznaczonego miejsca, spełniające dodatkowe wymogi co do typu uprawy winorośli oraz procesu zbioru i produkcji. Od czasu do czasu spotkać można się też z określeniem "mešní víno" (wino mszalne) lub "košer víno" (wino koszerne). W obu przypadkach są to wina jakościowe z wyróżnikiem czyli bez dodatku cukru ani też innych substancji chemicznych, wyprodukowane zgodnie z tradycją, które uzyskały certyfikat odpowiedniego związku wyznaniowego.

vinař Mikulov

Wspaniałym doświadczeniem jest wizyta w piwniczce win (vinařský sklep), w którymś z regionów produkcji. Od warunków atmosferycznych panujących w miejscu przeznaczonym do fermentacji i leżakowania zależy w istotnym stopniu charakter końcowego produktu, tak więc nie dziwmy się, że w rozległych podziemnych korytarzach o ścianach pokrytych pajęczyną i pleśnią są miejsca, dostępne tylko dla wtajemniczonych. Każda jednak domowa i komercyjna piwniczka przygotowana jest na przyjazd gości i dysponuje przyjemnie chłodnym pomieszczeniem przy wejściu wyposażonym w ławy, stoły i kilka dekoracyjnych (pustych) beczek. Winiarz kocha swoje "vínečko" i odpowiednio zachwala go klientom, podkreślając fakt, że takiego trunku nie da się nabyć w żadnym sklepie. Gawęda z producentem jest więc częścią folkloru i czystą przyjemnością a zawartość nabytych butelek (szklanych czy plastikowych) daje gwarancję, że nie zabraknie nam tematów do rozmowy z gośćmi, których będziemy później nabytym winem podejmować.

Osobnym tematem jest uroczystość winobrania, szumnie obchodzona na południowo morawskiej wsi. Tam najważniejsze są barwne stroje i zwyczaje ludowe, dźwięk tradycyjnych cymbałów i atmosfera radosnej gościnności, przy której nie jakość, ale ilość wina się liczy. Przy okazji warto spróbować też "burčáku", czyli lekko sfermentowanego, słodkiego moszczu winnego, który czasami błędnie jest określany jako Beaujolais. W odróżnieniu od tego młodego wina z okolic Lyonu, burczak odpowiada znacznie wcześniejszemu, bardzo dynamicznemu stadium produkcji wina, które, w ciągu zaledwie kilkunastu godzin zmienia smak ze słodkiego na wytrawny a moc z zaledwie 1% do 7% alkoholu. Ustawa ogranicza sprzedaż burczaku terminem od 1. sierpnia do 30. listopada a co ciekawe jego popijanie popularne jest przede wszystkim na terenie Czech, Słowacji, Austrii (gdzie znany jest jako "Sturm" lub "Staubiger") i Niemiec ("Neue Wein" lub "Federweisser"). Burczak łatwo i przyjemnie uderza do głowy pobudzając do dziarskich toastów, śpiewu oraz tańca, ale ostrzegam, że nadmierne spożycie tego trunku zwykle wiąże się z ciężkim kacem i dynamiczną reakcją układu trawiennego. Bez względu na ryzyko, końcem września mieszkańcy Pragi masowo udają się do Bzenca, Pavlovic czy do Strážnic, gdzie w uprzednio zarezerwowanych piwniczkach spędzają w miłym opojeniu kilka kolejnych dni i nocy. Nie polecam jednak uczestnictwa w święcie "winobrania" w miastach położonych poza regionami produkcji. Takie komercyjne imprezy, organizowane nawet przez galerie handlowe, oferują dosładzany nieświeży burczak, duże ilości pośledniej jakości wina i parodystyczną oprawę ludową. Jeżeli brać udział w święcie winobrania, to najlepiej udać się do którejś z mniej znanych winiarskich miejscowości na Morawach, gdzie zabraknie może występów estradowych, z pewnością jednak nie wina i przyjaznej, radosnej atmosfery.

vinice Traplice Jak widać kultura wina ma w Czechach mocne korzenie i dobre warunki do rozwoju. Dlaczego więc tak mało czeskiego wina trafia do konsumentów zagranicznych? Pomijając fakt, że wśród największych importerów czeskiego wina znajduje się Polska, to można żartobliwie stwierdzić, że Czeskie wino jest i pozostanie poza granicami kraju raczej nieznane, ponieważ jest tak dobre, że prawie wszystko wypija się w domu. I bardzo dobrze, bo szlachetny trunek i tak najlepiej smakuje po dniu ciężkiej pracy, na wzgórku pod kapliczką z winnicą w zasięgu wzroku. (21/7, Praga)

Marek Kremer


Inne zajęcia i zainteresowania

Gry planszowe - projetowanie

Odkąd pamiętam interesowała mnie inteligentna forma rozrywki jaką przedstawiają gry planszowe. Jako dziecko zakradałem się do sklepów, żeby podpatrzyć i skopiować gry, na które nie było mnie stać, później strałem się naśladować i rozwijać instniejące projekty a ostatecznie zająłem się opracowaniem własnych pomysłów. W roku 2013 wydałem grę planszową "Generałowie", nad którą pracowałem również w charakterze grafika. Jest to gra symuluąca abstrakcyjne bitwy z okresu wojen napoleońskich. Bliższe informacje o grze można zdobyc na stronie jej poświęconej generalove.cz (w języku Czeskim).

Grafika i projekty stron internetowych

Przy okazji pracy nad innymi projektami zapoznałem się z obsługa programów do tworzenia grafiki komputerowej, edytacji filmów oraz z tworzeniem stron internetowych
Na potrzeby własne oraz dla znajomych robię projekty logo, wizytówek i materiałów promocyjnych, piszę strony internetowe oraz obrabiam filmy oraz zdjęcia.
Wszystkie te czynności traktuję jako hobby, ale od czasu do czasu zajmuję się też ze zleceniami komercyjnymi.

Przekłady i tłumaczenia

Pochodzę z dwujęzycznej czesko-polskiej rodziny i (pewnie dlatego) przyswajanie nowych jezyków przychodzi mi stosunkowo łatwo. Dopasowanie się do języka rozmówcy sprawia mi wielką przyjemność bez znaczenia na niewątpliwie popełniane błędy.
Jednak kilkoma językami władam na tyle biegle, że pracuję czasami w charakterze tłumacza z/do języka Czeskiego, Polskiego oraz z języka Angielskiego, Chorwackiego oraz Serbskiego (i pokrewnych).
Mam doświadczenie z tłumaczniami tekstów prawnych, technicznych i biznesowych.

Dodatki

Wszystkim którzy poszukują źródeł w celu zaznajomienia się z poznawanym krajem, udostępniam pewne własne materiały, które mają pouczyć i zabawić. Pomysł narodził się w trakcie pewnego wyjazdu, którego uczestnicy krępowali się zadawać pytania. Być może wszystko było dla nich jasne, a może moje informacje były dla nich zbyt obszerne. Ponieważ cenię sobie pytania, chciałbym zapobiec na przyszłość podobnym niezręcznym sytuacjom udostępniając na swoje stronie internetowej zabawne testy wiedzy o krajach i inne materiały do wykorzystania w czasie jazdy.


Praga - Czechy

Jedno z najpiękniejszych miast Europy corocznie zwiedzane jest przez dziesiątki tysięcy Polaków, którzy chętnie do niego powracają. Warto sprawdzić do jakiego stopnia popularnośc Pragi przekłada się na wiedzę na jej temat...
Za każdą poprawną odpowiedź otrzymasz ode mnie zniżkę w wysokości 10 czeskin koron na zwiedzanie dla siebie lub znajomego (max 280 koron).



Ślady cesarza Karola IV znajdujemy w Pradze na każdym kroku. Jego politiczna wizja i ogólnoeuropejski zasięg nadały miastu kształt i wytyczyły kierunek jego dalszego rozwoju. Bez przesady można twierdzić, że bez Karola Praga nie była by w stanie przywabić milionów turystów. Jednak poza kilkoma nazwami objektów i tendencyjnymi portretami, co tak rzeczywiście wiemy o tej postaci? Kilka znanych i mniej znanych faktów pokusiłem się przybliżyć w postaci krótkich animacji:



Gruzja

Piękny i dziki zakątek świata od lat nieodparcie przyciąga Polaków urokami natury, smakowitą kuchnią i bogatstwem starej kultury. Żeby poczuć się w Gruzji rzeczywiście jak w domu, warto sprawdzić co wiemy o tym ciekawym kraju.

Ja i Maki

Marek

Marek

Gdy kroczę pewnie na czele grupy oczarowanej urokami Pragi lub zaglądam do pustych grobowców ukrytych w śródziemnomorskich zaroślach, wydaję się być bardzo dalekim od kariery prawnika czy językoznawcy do których przygotowały mnie studia. Wybrałem pracę przewodnika, żeby zaspokojić swoje pragnienie odkrywania i zgłębiania oraz wrodzony exhibicjonizm, żeby nie siedzieć na miejscu i nie musieć podporządkowywać się biurowej rutynie.
W domu znajduję zadowolenie w pracy twórczej idąc za starym marzeniem stworzenia gry, która będzie syntezą moich zainteresowań, zdobytej wiedzy i zasłyszanych opowieści.

Moje CV po Polsku
Maki

Maki

Tą zieloną potworkę spotkałem w tureckim porcie Fethiye i okazało się, że była to "miłość od pierwszego wejrzenia". Od tego czasu Maki jest moją towarzyszką w podróżach i w pewnym sensie moim logo i znakiem rozpoznawczym. Doczekała się kilku wersji i w każdej zyskuje sobie sympatię moich klientów jak też przypadkowo spotykanych ludzi swoim optymistycznym szelmowskim uśmiechem.

Moje kontakty

Marek Kremer
Telefon: +420 608 933 604
E-mail: marekremer@gmail.com
Facebook: Maki Traveler